Angelica archangelica ontstond vanuit mijn verlangen om zowel de lichtheid als het gewicht van een koude winterdag te vereeuwigen. Het werk is opgebouwd uit twaalf kleuren uit een kleurenarchief dat ik ontwikkelde op basis van de flora en fauna van Buitenplaats Kasteel Wijlre. De keuze voor een geweven tapisserie betekende een nieuwe stap binnen mijn praktijk. Mijn voorliefde voor het werken met bestaande en herbruikbare materialen speelt daarin een belangrijke rol; veel van mijn werken druk ik op antiek katoen, linnen of gerecycled handgeschept papier. De geschiedenis van het weven en de mogelijkheid om op grotere schaal te werken brachten mij ertoe deze techniek te onderzoeken.

Waar kleuren in een schildering ontstaan door pigmenten te mengen, worden zij in een weefsel opgebouwd door de onderlinge bindingen van draden. Die manier van werken voelde voor mij als een vanzelfsprekende voortzetting van mijn beeldende praktijk. Zoals een landschap zich laag voor laag vormt uit talloze onderlinge relaties, ontstaat ook een weefsel uit afzonderlijke draden die samen een nieuw beeld vormen. De tapisserie is daarmee niet alleen een zintuiglijk archief van een winterse ontmoeting, maar ook een onderzoek naar hoe materiaal, kleur en techniek gezamenlijk betekenis kunnen dragen. In een tijd waarin landschappen en ecosystemen voortdurend veranderen, zie ik het vastleggen van zulke ontmoetingen als een manier om aandacht te schenken aan wat vaak onopgemerkt blijft, voordat het uit ons collectieve geheugen verdwijnt.

Foto’s door: Peter Cox en Rob Pohlen